1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer>

ΠΙΤΣΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΕκτύπωσηE-mail

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΙΜΟΣ

simos_papadopoulou_300Μεγάλες φωνές

ΠΙΤΣΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
όπως την έζησα

 Αυθεντική λαϊκή φωνή, με εκφραστικότητα, πάθος, όγκο, χροιά, που αποδεικνύει το μεγαλείο και την δύναμη της λαϊκής ψυχής.
 Η Πίτσα Παπαδοπούλου είναι μια απ’ τις νεότερες λαϊκές φωνές άξια διάδοχος των μεγάλων λαϊκών φωνών της δεκαετίας του ’60. Είναι η συνέχεια των παλαιότερων γενεών, όπως η Χασκίλ, η Νίνου, η Μπέλου, η Κάιτη Γκρέϋ, η Γιώτα Λύδια, η Πόλυ Πάνου και ανήκει στις νεότερες μεγάλες λαϊκες τραγουδίστριες που συγκινεί για το μοναδικό πάθος της και τον ερωτικό καημό της που εκφράζεται μέσα από τα τραγούδια της. Η ερμηνευτική δύναμη και το πάθος της φωνής της αποδεικνύει πως στην ψυχή της είναι κρυμμένος ο πόνος και η μοναξιά. Όταν τραγουδάει, παντρεύει τη μουσική και το στίχο με τρόπο άψογο και ίσως για αυτό θεωρείται τεράστια λαϊκή ερμηνεύτρια. Σεμνή, απλή, απέριττη, μεγαλόψυχη, συγκινεί και αιχμαλωτίζει τις καρδιές μας.

Μακριά από την προβολή ή την υπερβολή στέκει να μας θυμίζει το θείο δώρο της λαϊκής τέχνης του τραγουδιού. Με την τεράστια, ζεστή, εκφραστική φωνή της μας ταξιδεύει σε μαγικούς κόσμους με τις πολύχρωμες ζωγραφιές που δένουν παρελθόν και παρόν σε μια οργανική ενότητα ύφους και ήθους.
 Λαϊκός ανόθευτος άνθρωπος δεν την άγγιξε η δημοσιότητα και η δόξα, αλλά παρέμεινε απλή έτσι όπως ήταν στα πρώτα βήματα της καριέρας της. Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Θεσσαλονίκη, το πρώτο της ξεκίνημα έγινε το 1967 στην Αθήνα με το συγκρότημα του Γιώργου Ζαμπέτα. Οι συνεργασίες συνεχίζονται με την Πόλυ Πάνου, Μανώλη Χιώτη και άλλους μεγάλους καλλιτέχνες. Οι δισκογραφικές επιτυχίες ξεκινούν από το 1980 με το LP «Τι αγάπη Θεέ μου» με τραγούδια του Τάκη Μουσαφίρη που την καθιερώνουν. Ακολουθούν τα LP: «Χρώματα» (1981), «Εγώ θα’ μαι για σένα (1982), «Τα λαϊκά που αγαπήθηκαν» (1983), «Τα παράπονα» (1983, «Τραγούδια αγάπης» (1984), «Οι δρόμοι της αγάπης» (1984), «Αργά την νύχτα» (1986), «΄Ανευ όρων» (1987), «Δε μετανιώνω» (1989), «Μόνο για σένα» (1989), «Στιγμές» (1990), «Λατρεία» (1991), «Νομίζεις …» (1992), «Όσα αγαπάω» (1993), «Με τα μάτια κλειστά» (1995), «Απαγορευμένο όνειρο» (1996), «Μια αγάπη φτάνει» (1998), «Τραγούδια του Στέλιου και του Στράτου» (2001), «Σεβντάς» (2005), «Όσα αγαπώ» (2007), «Θυσιάστηκα» (2007). Συνεργάστηκε σε πίστες και συναυλίες με τους καλλιτέχνες Στέλιο Καζαντζίδη, Χάρις Αλεξίου, Γιάννη Πάριο, Γλυκερία, Κώστα Χατζή, Βίκυ Μοσχολιού, Πασχάλη Τερζή και άλλους. Τραγούδησε τραγούδια των Μάνου Χατζιδάκι, Σταύρου Ξαρχάκου, Λευτέρη Παπαδόπουλου, Σταμάτη Κραουνάκη, Βασίλη Τσιτσάνη, Μανώλη Χιώτη, Αντώνη Βαρδή, Παντελή Θαλασσινού, Τάκη Σούκα, Αντώνη Ρεπάνη, Χρήστου Νικολόπουλου, Σωκράτη Μάλαμα, Νίκου Πορτοκάλογλου, Ορφέα Περίδη, Μιχάλη Κορακάκη κ.α. Αυτόν τον καιτό εμφανίζεται με μεγάλη επιτυχία πλάι στο Γιώργο Νταλάρα, στο κέντρο «Πόλις»
  Την Πίτσα την γνώρισα το 1994. Όταν συνεργαζόμουνα με τον Γιώργο Κόρο σε μια ολοκληρωμένη μας δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Γεια σου κύριε Κόρο» και στην οποία είχα γράψει τους στίχους και συμμετείχαν η Καίτη Γκρέϋ, η Κατερίνα Κόρου, ο Κώστας Σμοκοβίτης. Τότε πρότεινα και την Πίτσα Παπαδοπούλου, η οποία εκείνη την εποχή ήταν από τα πρώτα ονόματα του τραγουδιού. Μια μεγάλη φίρμα με ένα πλατύ κοινό δικό της που τη λάτρευε με φανατισμό και πείσμα. Η πρότασή μου έγινε αποδεκτή και πήρα την απόφαση να πάω να την βρω στο μαγαζί που τραγουδούσε. Με μεγάλη αγωνία τη συνάντησα στο “Show Center” στην παραλία. Ήταν η πρώτη φορά που την αντίκρυσα. Δεν είχε τύχει να τη δω ποτέ άλλη φορά από κοντά. Με δισταγμό χτύπησα την πόρτα του καμαρινιού της και με έκπληξη αντίκρυσα ένα γλυκύτατο πλάσμα, ένα υπέροχο πρόσωπο γεμάτο καλοσύνη.
 - Κυρία Παπαδοπούλου σας θαυμάζω χρόνια, ψέλλισα, και θα ήταν τιμή μου να τραγουδήσετε δύο τραγούδια μου σε στίχους και σε μουσική Γιώργου Κόρου.
 Ακούγοντας το όνομα Κόρος, έλαμψε όλο της το πρόσωπο και γέμισαν φως τα δυο υπέροχα μάτια της.
 - Τιμή μου και μεγάλη μου χαρά να ερμηνεύσω τραγούδια του μεγάλου δάσκαλου, μου είπε. Θα ενημερώσω την δισκογραφική εταιρεία και μέσα σ’ αυτή τη βδομάδα θα ηχογραφήσουμε τα τραγούδια.
 Της άφησα λοιπόν την κασέτα με τα τραγούδια και έφυγα ικανοποιημένος γιατί είχα κάνει μια τόσο επιτυχημένη επιλογή. Στα μέσα της εβδομάδας δώσαμε ραντεβού έξω από το Ασκληπιείο Νοσοκομείο της Βούλας προκειμένου να πάμε στο στούντιο που βρισκόταν στην Παιανία. Η διαδρομή από τη Βούλα όπου έμενε η Πίτσα ως την Παιανία διήρκεσε αρκετή ώρα λόγω του ότι υπήρχε μεγάλο κυκλοφοριακό πρόβλημα, αλλά για μένα ήταν πολύ ευχάριστα, γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσω πάρα πολύ μ’ αυτή τη μεγάλη τραγουδίστρια και να μάθω πολλά πράγματα για τη ζωή και την καριέρα της.
 Από εκείνη την ημέρα μέχρι και σήμερα μας συνδέει μια πραγματική φιλία και φυσικά η συνεργασία μας συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το 2004 συμμετείχε στο προσωπικό μου CD με την Ελένη Βιτάλη με τίτλο «Δύο δρόμοι δυο φεγγάρια» με έξι τραγούδια. Η δουλειά ήταν μοιρασμένη με την Ελένη Βιτάλη και ήταν σε μουσική και στίχους δικούς μου. Συμμετείχε επίσης το 1997 στην ολοκληρωμένη μουσικά δισκογραφική μου δουλειά με τίτλο «΄Ονειρα γυναικών» με δύο τραγούδια, καθώς επίσης συμμετέχει και στην πρόσφατη ολοκληρωμένη μου δουλειά LP με τίτλο «Τα χρώματα του ουρανού μου» με τα τραγούδια «Σε μια πόλη» και «Ζω» που κυκλοφορεί από την εταιρεία ALFA RECORDS.
 Η Πίτσα είναι ζεστός άνθρωπος που δίνεται πραγματικά στους φίλους της. Έχει πολύ χιούμορ και είναι ευχάριστη στις παρέες της. Είναι άψογη νοικοκυρά και μαγείρισσα. Αγάπη γι’ αυτήν είναι η ζωή, η έμπνευση, η δημιουργία. Μεγάλη λατρεία έχει για το γιο της.
 Είναι πάντα έτοιμη να δώσει στο τραγούδι τον καλύτερο εαυτό της. Ερωτική τραγουδίστρια. Η αγάπη γι’ αυτήν είναι ό,τι το πολυτιμότερο στον κόσμο. Πάντα μου λέει «σημασία έχει το τι αισθάνεσαι όταν αγαπάς και όχι τι δίνεις ή χάνεις απ’ την αγάπη».
 Είπαν γι’ αυτήν:
Στέλιος Καζαντζίδης: «Τι φωνή Θεέ μου».
Γιώτα Λύδια: «Είναι η τραγουδίστρια που αγγίζει την ψυχή μου».
Ελένη Βιτάλη: Μεγάλη λαϊκή φωνή, σπουδαία τραγουδίστρια».
Μαρία Σουλτάτου: «Σπάνια φωνή, μεγάλη τραγουδίστρια».
Γιώργος Κόρος: «τεράστια φωνή».
Άννα Φόνσου: «είναι ανεπανάληπτη και αναντικατάστατη. Τέτοιες φωνές όπως της Πίτσας είναι θείο δώρο».